خوش اندی
 
صفحه نخست
پروفايل مدير وبلاگ
پست الکترونيک
آرشيو
درباره وبلاگ
این وبلاگ جهت معرفی کوهمره سرخی ایجاد شده است.

پيوندهاي روزانه
اپلود رایگان
وحدت اباد
آرشيو پيوندهاي روزانه
نوشته هاي پيشين
92/06/01 - 92/06/31
89/10/01 - 89/10/30
89/05/01 - 89/05/31
89/02/01 - 89/02/31
پيوندها
کوهمره سرخي
وظايف دهياري ها
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

 
 
 
 
عناوين مطالب وبلاگ
 نمودار درختی نسل طایفه ی شمزار (برای مشاهده بهتر تصویر را در کامپوتر خود ذخیره کنید)

در صورت داشتن هر گونه اطلاعات در این مورد در قسمت نظر دهید برای ما ارسال کنید.(با تشکر)


+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم شهریور 1392ساعت 11:57  توسط محمدهادی فضلی | 
عناوين مطالب وبلاگ
 


 

تصویر ماهواره ای از وحدت آباد

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم دی 1389ساعت 12:47  توسط محمدهادی فضلی | 
عناوين مطالب وبلاگ
سُرخی یکی از ایلات کوه نشین جنوب ایران است.

ایل سرخی مرکب از شش طایفه‌است به نام‌های: ناصرو، بُگی، دهدار، جهین (جیحون)، شکره و جبارزار. نام این ایل در گویش محلی «سُهری» است و در دهه‌های اخیر به «سُرخی» معروف شده‌است. این ایل در منطقه کوهمره سرخی زندگی می‌کند. طبق برخی پژوهش‌ها، ایل سرخی از کهن‌ترین طوایف ایرانی است و قدمت آن به دوره ساسانی می‌رسد. عبدالله شهبازی، مردم‌شناس و پژوهشگر ایلات و عشایر ایران، در کتاب مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر معتقد است که ایل کنونی سرخی همان طایفه «سهرکی» است که نام آن در متون اولیه اسلامی ذکر شده و در «رم دیوان» اقامت داشته‌است. (بنگرید به: رموم فارس). مرکز استقرار طوایف شش گانه سرخی در دوره آل بویه در قلعه سهری بود. بقایای این قلعه باستانی در نزدیکی فیروزآباد موجود است. آخرین رئیس ایل سرخی حبیب الله شهبازی (۱۲۹۵-۱۳۴۳) بود که به علت شورش علیه حکومت پهلوی در مهر ۱۳۴۳ تیرباران شد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم مرداد 1389ساعت 10:45  توسط محمدهادی فضلی | 
عناوين مطالب وبلاگ

 

کوهمره سرخی . [ م َرْرِ س ُ ] (اِخ ) یکی از دهستانهای پنجگانه ٔ بخش مرکزی شهرستان شیراز است و حدود و مشخصات آن : از شمال به رودخانه ٔ قره آغاج ، از مغرب به کوه سرخ و رودخانه ٔ قره آغاج ، از جنوب به ارتفاعات فراشبند و از باختر به تنگ شیب ، ارتفاعات کتل پیرزن ، کوه جروق و دهستان جره متصل می شود. منطقه ای کوهستانی است و در جنوب باختری بخش واقع است . هوایی معتدل و نسبتاً سرد دارد. محصولاتش عبارت است از: غلات ، برنج ، حبوبات ، میوه و لبنیات . این دهستان از 36 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است وبالغ بر 9000 تن سکنه دارد. مرکز دهستان قریه ٔ شکفت است و آبادیهای مهم آن عبارت است از: موسقان ، رومقان ، آب سرد، خرک ، پراشکفت ، کراج ، دارنجان لر، چنارفاریاب ، رچی و میگلی . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).
کوهمره سُرخي منطقه‌اي است کوهستاني و جنگلي در ميانه سه شهر شيراز، کازرون و فيروزآباد. آخرين شاخه جنوبي جبال زاگرس به شمار مي‌رود. محل زيست طوايف کوه‌نشين متعددي است که مهم‌ترين آن‌ها «سُرخي» است. (در گويش محلي «سُهري» گفته مي‌شود.) ايل سُرخي مشتمل بر شش طايفه است به اسامي ناصرو، بُگي، دهدار، جهين، جبارزار، شکره.

آثاري که در منطقه به دست مي‌آيد نشان مي‌دهد که کوهمره سرخي در عصر مفرغ مرکز تمدن مهمي بوده است. در تقسيمات اداري دوره ساساني يکي از پنج منطقه عشايرنشين (رم) فارس بود و چون در مرکز فارس قرار داشت و ماليات آن مستقيماً صرف ديوان مي‌شد به «رم ديوان» شهرت داشت. پس از اسلام فردي به‌نام حسين بن صالح رياست منطقه را به دست گرفت و به «رم حسين بن صالح» معروف شد. قبيله «مسعوديان»، که در فارسنامه ابن‌بلخي ذکر شده، همين ايل سُرخي کنوني است. گويش کوهمره از گويش‌هاي کهن دوره ساساني است و با گويش لري تفاوت اساسي دارد. بيش‌تر به گويش‌هاي لارستاني و دشتستاني شبيه است.

کوهمره از مراکز اوّليه تشيع در ايران است. در زمان آل‌بويه شاهزادگان را براي تربيت نظامي به دست سران اين منطقه مي‌سپردند. در اين زمان مرکز استقرار سُرخي «قلعه سُهري» بود که بقاياي بناي عظيم اين قلعه تسخيرناپذير موجود است. در واپسين دوره آل‌بويه رياست منطقه با فردي به‌نام «آزادمرد بن کوهستان کرد» بود. در زمان سلجوقيان، که سنيان متعصب بودند، سرکوبي بزرگ در کوهمره صورت گرفت. بسياري از امام‌زاده‌‌هايي که در منطقه وجود دارد قبر عرفاي شهيد دوره سلجوقي است. در سال‌هاي اخير تمامي سنگ قبر اين بناها به سرقت رفته است.

ظاهراً اولين متني که در آن از منطقه فوق با نام «کوهمره» ياد شده روزنامه ملا جلال منجم، معاصر شاه عباس اول، است. «کوهمرّه» به معني کوههاي تودرتو و بهم پيوسته است.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم اردیبهشت 1389ساعت 14:4  توسط محمدهادی فضلی | 
 
لينك ها
 
معرفي سايت
سايت تاريخ ايران
سايت آمار لحظه به لحظه دنيا